Aktualności, 26.05.2019

Patagonia - Alaska Południa - kraina wiatru

Zbierając informacje O regionie leżącym najdalej na południe Ameryki Południowej znaleźć można różne zwroty z dwóch słowach oddające charakter tej okolicy. Wymienię kilka z nich: Alaska Południa, kraina wiatru, koniec świata czy kraina wolności. Mowa jest o Patagonii.

Patagonia to kraina geograficzna położona na południu Ameryki Południowej między Oceanami Atlantyckim a Spokojnym. Na północ sięga po rzekę Rio Negro na południu wraz z Ziemią i Ognistą i wyspami po Przylądek Horn. Dalej na południe już Antarktyda. Całość położona jest na terenie dwóch Państw: Argentyny i Chile.

Skąd taka nazwa i kilka słów o historii

Najstarsze ślady ludzkiej obecności w Patagonii datuje się na 12500 lat p.n.e. świadczą o tym wykopaliska archeologiczne, natomiast pierwsza udokumentowana wizyta eksploratorów z Europy określana jest na rok 1520, kiedy to miała miejsca pierwsza w tej krainie ekspedycja Magellana. Kolonizacja Patagonii zaczęła się jednak dużo później, bo dopiero w drugiej połowie XIX wieku. I jak to, niestety, w niechlubnej historii zwykle bywało, nie obyło się bez eksterminacji i przesiedleń mieszkających tam Indian.

Nazwa krainy pochodzi od Patagonów, tak przybysze z Europy nazwali miejscową rasę “wysokich” ludzi. Krążyły opowieści o gigantach sięgających 3 metrów, które w późniejszym czasie nie potwierdziły się. Żyjący w ówczesnej Europie ludzie byli po prostu niższego wzrostu i nie spodziewali się takiego spotkania.  Po dwustuleciu  od pierwszego kontaktu z miejscowymi, zmierzono najwyższego członka plemienia, który miał „zaledwie” 198 cm wzrostu. Dziś  wiemy , że w Patagonii nigdy nie było gigantów, a miejscowe ludy napotykane przez europejskich odkrywców to plemię koczowniczych Techuelczów, którzy obok Mapuczy, Teszenów i wielu innych zamieszkiwali ogromny obszar Patagonii.

Przyroda

Patagonia jest regionem bogatym w wyspy, fiordy, kanały i lodowce. Także tu znajduje się Cieśnina Magellana, Kanał Beagle i Przesmyk Drake’a. W centralnej części kraju dominuje kontynentalny i śródziemnomorski z łagodnymi temperaturami; na południu subpolarny z dużą wilgotnością i niskimi temperaturami. Patagonia to labirynt wysp, kanałów, lodowców, gór i głębokich dolin, w których szaleje wiatr. Region posiada ważne dla kraju źródła utrzymania: ropa naftowa, węgiel. Na gospodarkę kraju wpływa także hodowla bydła oraz rybołówstwo.
Tereny te zamieszkują: pumy, lisy, foki, nutrie, guanako, alpaki, kondory andyjskie, strusie, szynszyle i koszatniczki, lwy morskie, pingwiny etc. To także kraj, w którego wodach zobaczyć można wiele ryb i owoców morza. Chile porastają dęby, orchidee, ficroje cyprysowate, jubee i wiele innych typowych dla kraju gatunków jak np. podacarpus.

Co warto zobaczyć w Patagonii? W wielkim skrócie kilka propozycji.

Południowy lądolód Patagoński. To właśnie tutaj znajduje się ustępujący rozmiarami jedynie Antarktydzie i Grenlandii ogromny lądolód, będący źródłem 49 bocznych lodowców, z których największe mają powierzchnię 1000 km kwadratowych i rozciągają się na kilkadziesiąt kilometrów. Najpopularniejszym jednak i najczęściej odwiedzanym przez turystów jest znajdujący się w Argentynie Perito Moreno, do którego można podjechać po utwardzonej drodze i obserwować z położonego o niewiele ponad dwieście metrów punktu widokowego. Przy jego ujściu, wysokie na 74 metry czoło lodowca rozciąga się łukiem na długości 5 kilometrów, a pod powierzchnią jeziora Argentino kryje się jeszcze 100 metrów tego giganta.

Do Perito Moreno przyjeżdża się ze względu na wyjątkowy spektakl. Olbrzymie kawałki lodu regularnie odczepiają się i z hukiem wpadają do jeziora, a rozbite płaty zamieniają się w dryfujące po powierzchni zbiornika błękitne kawałki lodu.

Park Narodowy Tores Del Paine – Część łańcucha górskiego o powierzchni 2 400 km² objęta jest ochroną w ramach Parku Narodowego Torres del Paine. Obszar ten był początkowo rezerwatem, utworzonym w 1959 roku, następnie zamienionym na park narodowy. W 1978 roku organizacja UNESCO wpisała go na listę rezerwatów biosfery. W parku występują liczne lodowce i jeziora, a także monumentalne formacje skalne. Najbardziej znane od których nosi nazwę Parkę i cała grupa górska to trzy wierze Torres del Paine. Żyje tu wiele gatunków zwierząt, m.in. gwanako andyjskie, nandu, flamingi i kondory

Trekking w Torres del Paine – masyw należący do grupy górskiej Cordillera del Paine –  nie bez powodu uważany jest za jeden z najpiękniejszych na świecie. Nieziemskie patagońskie krajobrazy – lodowce, lazurowe jeziora, poszarpane wiatrem szczyty Los Cuernos, majestatyczne wieże Las Torres towarzyszą nam każdego dnia wędrówki. Nie dziwi więc fakt, że każdego roku park narodowy odwiedza ponad 250 tysięcy piechurów z całego świata. Większość z nich decyduje się na pokonanie najpopularniejszego szlaku W, a najwytrwalsi mierzą się z okrążającym cały masyw szlakiem O.

Drugim bardzo popularnym, górskim miejscem jest Park Narodowy Los Glaciares. Jego nazwa pochodzi od licznych lodowców znajdujących się na jego terenie. Jego piękno i walory przyrodnicze sprawiły że w 1981 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Na terenie Parku znajdują się  m.in. lodowce Perito Moreno i Upsala, jeziora polodowcowe (np. Argentino i Viedma) i szczyty powyżej 3 tys. m n.p.m. (np. Fitz Roy (3375 m n.p.m.) i Cerro Torre (3133 m n.p.m.).

Lodowiec Perito Moreno to jedna z największych atrakcji Argentyńskiej części Patagonii. Jest jednym z 48 lodowców zasilanych przez Południowy Lądolód Patagoński. Długi na 30 km kończy się czołem o szerokości ok 2,5 km. Stojąc tuż obok lodowca możemy obserwować odrywające się z wielkim hukiem partie lodu, które swobodnie dryfują obok wielkiej masy lodowca.

Cerro Tore i Fitz Roy – iglice skalne położone w obrębie Parku uznawane są jedne z najtrudniejszych do zdobycia gór świata. Widok obu masywów ze ścianami skalnymi wysokości 2000 i 2300m  stanowi atrakcję samą w sobie.

Ushuaia. Dalej na południe się już nie da, no chyba, że wybieracie się na którąś ze stacji badawczych mroźnej Antarktydy. Nie bez powodu miasto jest bazą wypraw i turystycznych podróży na ten mroźny kontynent. Wycieczka komercyjna trwająca do dwóch tygodni może kosztować nawet 5000 dolarów, organizator zapewnia 5 lub 6 dni na samym „zwiedzaniu” tego nieprzystępnego kontynentu, drugie tyle trwa sama podróż morska. W pobliżu miasteczka polecamy łatwy trekking do laguny Esmeralda.

Będąc w Punta Arenas (Chile) warto odwiedzić kolonię pingwinów na wyspie Magdalena. Rejs trwa 2 godz ( 22 mile morskie od Portu_a wizyta na wyspie 1 godz. Wyspę zamieszkuje kolonia ok. 60 tyś pingwinów Magellana. Oprócz nich żyją tam również mewy i kormorany. Podczas spaceru po niewielkiej wyspie (85 ha) możemy z bliska oglądać te wyjątkowe ptaki.

Kilka słów o wiatrach. Wybierając się w ten region trzeba ich występowanie i siłę wziąć pod uwagę. Żeglarze – odkrywcy nazwali je “ryczące 40” (wiatry występujące w okolicach 40 równoleżnika) a wieją tak często i z taką siłą że formują korony drzew w charakterystyczny sposób.

Nic tylko jechać

Torres Del Paine
Fitz Roy
Cerro Torre
Perito Moreno
Pingwiny Magellana
Punta Arenas
Torres del Paine
Laguna Esmeralda
wiatr w Patagonii

 

perito moreno